Başka Toprakların Renkleri

İstanbul'un – İpe Sapa Gelmez – Alternatif Tarihi'nin ardından Barış Uzunhan bu sefer bir romanla karşımızda. Başka Toprakların Renkleri, yazarın on dört yılı aşkın süredir oğlu için yaptığı ve yayınladığı kartpostal koleksiyonundan yola çıkarak kurgusal karakterler üzerinden bir yol hikâyesi anlatıyor.

Yakın arkadaşı Ali ile beraber kendisine gelen kartpostallarla ilgili içerikler üreten ve bunu bir ajansa evirmiş olan Doğu'nun, kendisine düzenli kartpostal gönderen tanımadığı Ebru'ya bir hayranlık geliştirip peşine düşmesiyle başlayan hikâye, Ebru'nun peşinden gittiği Antalya'da Duru ile karşılaşmasıyla yön değiştiriyor.

Kendisi de annesini aramak için Antalya'ya gitmiş olan Duru'yla beraber Akdeniz ve Ege kıyılarını takip ederek uğradıkları antik kentlerde amfitiyatrolarla ilgili içerik üretirken bir yandan da birbirlerini tanıyan bu iki genç; yolun, antik kentlerin, birbirlerinin ve peşine düştüklerinin şekillendirdiği bu yolculuğun sonunda hiç de tahmin etmedikleri bir noktaya varıyorlar.

Bulutsuzluk Özlemi şarkılarının eşlik ettiği bu yol, sadece Doğu ve Duru'ya değil, okuyucuya da iyi gelecek gibi… Zaten yol hep iyi gelir.